สี่สิ่งล้ำค่าในห้องหนังสือจีน
ข้าวของเครื่องใช้ของชาวฮั่น มีหลายอย่างที่มีเอกลักษณ์ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างชาวฮั่นกับชนเผ่าอื่นๆ
ข้าวของเครื่องใช้ของชาวฮั่น มีหลายอย่างที่มีเอกลักษณ์ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างชาวฮั่นกับชนเผ่าอื่นๆ
กลางศตวรรษที่ 18 ราชวงศ์ชิงกำลังเจริญรุ่งเรือง แต่วงการวรรณกรรมจีนกลับมีนวนิยายเรื่องยาวเล่มหนึ่งที่คาดการณ์ไว้ล่วงหน้า
นประเทศจีน เมื่อเอ่ยถึงวรรณกรรมเรื่อง“สามก๊ก”ตั้งแต่ผู้เฒ่าผู้แก่จนถึงเด็กเล็กคงไม่มีใครไม่รู้จัก ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา
“ซ้องกั๋ง” หรือ “สุยหู่จ้วน” หรือ “108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน” เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่จับความมาจากเหตุการณ์ช่วงปลายราชวงศ์เป่ยซ่
“ไซอิ๋ว”เป็นเทพนิยายที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเรื่องหนึ่งของจีน นำเรื่องพระถังซัมจั๋ง พระอาจารย์ทางพุทธศาสนา
เตียวเสียนเป็นหญิงรับใช้ที่พ่อแม่ตายแต่ยังเล็ก ได้อ้องอุ้นรับมาชุบเลี้ยง ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปี
ชื่อจริงคือ หวังเฉียง (Wang Qiang) เป็นหนึ่งในสี่หญิงงามแห่งแผ่นดินจีน หวังเจาจวินได้รับฉายานามว่า “ปักษีตกนภา”
เกิดประมาณ ค.ศ. 506 ก่อนคริสตกาลซึ่งตรงกับยุคชุนชิว ที่มณฑลเจ้อเจียง ในรัฐเยว่ (State of Yue)
หยางกุ้ยเฟยเป็นพระสนมเอกในจักรพรรดิถังเสวียนจง ของราชวงศ์ถัง อิทธิพลของหยางกุ้ยเฟยทำให้ญาติของพระนางขึ้นมามีบทบาทในราชสำนัก
ระฆังชุดเป็นเครื่องตีที่สำคัญในสมัยโบราณของจีน ระฆังชุดประกอบด้วยระฆังต่างๆที่มีขนาดใหญ่เล็กหลายใบ
ขลุ่ยเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่าที่ได้รับความนิยมในจีน เนื่องจากทำด้วยไม้ไผ่ธรรมชาติ จึงได้ชื่อว่า“ขลุ่ยไม้ไผ่” ขลุ่ยทำด้วยหลอดไม้ไผ่ท่อนหนึ่ง
เอ้อหูหรือซออู้(ซอสองสาย)เป็นเครื่องดนตรีจีนประเภทสีที่มีชื่อเสียง เริ่มมีตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง(คริสต์ศตวรรษที่7-คริสต์ศตวรรษที่10)