เอ้อหูหรือซออู้(ซอสองสาย)เป็นเครื่องดนตรีจีนประเภทสีที่มีชื่อเสียง เริ่มมีตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง(คริสต์ศตวรรษที่7-คริสต์ศตวรรษที่10)

กลองเป็นเครื่องประกอบจังหวะที่มีอยู่ในทุกวงดนตรี ทุกชนชาติ เสียงตีทุ้มกังวานก้องน่าเกรงขาม ลั่นเสียงรัวเร็วกระชั้นปลุกเร้าชวนให้ฮึกเหิม

พิณหลิวเป็นเครื่องดนตรีประเภทพิณชนิดหนึ่ง เนื่องจากทำด้วยไม้หลิว และมีสัญฐานคล้าย ๆ กับใบหลิว จึงได้รับชื่อเรียกว่าพิณหลิวหรือ”พิณใบหลิว”

กู่ฉินเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องดีดโบราณของจีน เมื่อกว่า 3000 ปีก่อน บรรพบุรุษชาวจีนได้ประดิษฐ์กู่ฉินขึ้นมา

เซิงเป็นเครื่องดนตรีประเภทเป่าที่เก่าแก่ของจีน มีประวัตินานที่สุดที่ใช้ลิ้นเป็นเอกเทศในโลก และเคยมีอิทธิพลต่อการพัฒนาเครื่องดนตรีตะวันตกด้วย

ซุนเริ่มมีขึ้นจากเครื่องมือล่าสัตว์ที่เรียกว่า”หลิวซิงสือ” ในสมัยดึกดำบรรพ์ มนุษยได้ใช้เชือกผูกกับก้อนหินหรือก้อนดิน เพื่อขว้างไปล่านกหรือสัตว์

เซียว มีอีกชื่อหนึ่งเรียกว่า ตุ้งเซียว เป็นเครื่องดนตรีโบราณของจีน ตั้งแต่หลายพันปีก่อน เซียวก็เป็นเครื่องดนตรีพื้นบ้านที่แพร่หลายในจีนแล้ว

กู่เจิงปัจจุบันเป็นเครื่องดนตรีที่มีสาย 21 สายใช้วางในแนวนอนเวลาเล่น แต่ละสาย มีหย่อง(ไม้ลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมคล้ายตัว A

งิ้ว“หวงเหมยซี่”เดิมมีชื่อว่า “หวงเหมยเตี้ยว”หรือ “ไฉ่ฉาซี่ ” เป็นงิ้วพื้นบ้านชนิดหนึ่งที่มีขึ้นในเขตเชื่อมต่อกันระหว่างมณฑลอานฮุย